ကုိလုိနီေခတ္ရဲ႕ အေစာဆုံးၿမိဳ႕ျပထဲမွာပါဝင္တဲ့ စစ္ေတြၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ၿဗိတိသွ်ေခတ္လက္ရာေတြဟာ ၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ထည္ဝါေနတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြၾကားထဲမွာ ေမးမွိန္လုိ႔ေနပါတယ္။ အေဆာက္အဦးတခ်ိဳ႕ကုိ မႈလလက္ရာအတုိင္း မေတြ႔ျမင္ရေတာ့ပါ။ 

ၿပံဳးျပေနတဲ့ သားျဖစ္သူရဲ႕ ဓါတ္ပုံကုိကုိင္ျပရင္း ေဒၚေအးေသာင္းစင္ဟာ သူ႔ကုိယ္သူအျပစ္တင္စကားဆုိပါတယ္။

 “ အဲဒီေန႔က အန္တီသားကုိ ေက်ာင္းသြားခုိင္းတာ၊ ကေလးက မသြားလုိဘူး ၊ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းမွာထုိင္ခုံေနရာ ေကာင္းရေအာင္ ဆုိၿပီး တမင္ အေစာဆုံးသြားခုိင္းတာ ” တစ္ႏွစ္ကုိတစ္တန္းႏူန္းနဲ႔ ပုံမွန္ေအာင္ျမင္လာတဲ့ သူ႔သားဟာ ကုိးတန္းတက္ရမယ့္နွစ္မွာပဲ ဆုံးသြားတာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေခ်ာင္းဟာ ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕မွာရွိၿပီးေတာ့ ပုဏၰားကၽြန္း- ရေသ့ေတာင္ ကားလမ္းေဘးကေန သြားရတာပါ။ ဒီေခ်ာင္းေလးရဲ႕ သမိုင္းက အေကာင္းေတြနဲ႔ ဖံုးလႊမ္းေနဆဲကာလမွာပဲ ႏိုင္ငံသားေကာင္း ရတနာေတြကို အဆံုးစီရင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေခ်ာင္းကေလးအျဖစ္ သမိုင္း၀င္သြားခဲ့ပါတယ္။

“က်မတို႔မွာ လူႀကီးႏွစ္ေယာက္တည္းေနၾကတာ။ သူမ်ားေတြလို ထင္းခုတ္၀ါးခုတ္လည္း မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ သူမ်ားဆီက ေငြတိုးေခ်းယူၿပီး ငါးေျခာက္ေရာင္းေနရတာပါ။ အရင္က အေထာက္အပံ့ေတြရွိတုန္းကေတာ့ စားေသာက္ေရးဖူလႈံေပမယ့္ အခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးက်ပ္တည္းေနပါတယ္။” လို႔ အသက္ ၆၅ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚဦးမစိန္က တုန္ရီေလးလံတဲ႔အသံေတြနဲ႔ ေမလကုန္ပိုင္းက ေျပာပါတယ္။

“ ျဖဴစင္ရုိးသားၿပီး ဘာမွမသိတက္ေသးဘဲ လူ႕ေလာကထဲကို ဝင္ေရာက္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ အျပစ္ကင္းရွင္းသူေတြကို ခုလိုရက္ရက္စက္စက္ ျပဳက်င့္လိုက္တာ သိပ္ရင္နာမိတယ္။ ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ဖူးငံုတုန္းပဲ ရွိေသးတာကို အညွာကိုခ်ိဳးလိုက္ၾကတယ္။ သိပ္ရက္စက္ဖို႔ ေကာင္းၾကတယ္။ သိပ္မုန္းဖို႕ ေကာင္းၾကတယ္။ ကၽြန္မတို႔ သမီးေလးေတြအတြက္လည္း သိပ္စိုးရိမ္တယ္။ ”