အီရတ္ဆႏၵျပသမားမ်ားသည္ တနလၤာေန႔က ရွီးယိုက္မူစလင္တုိ႔၏ အထြတ္အျမတ္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ ခါဘာလာၿမိဳ႕ရွိ အီရန္ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးအတြင္းသို႔ အတင္းဝင္ေရာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္းရာမွာ လံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား၏ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ၃ ဦး ေသဆံုးခဲ့ေၾကာင္း Reuters သတင္းတစ္ရပ္တြင္ေဖာ္ျပထားသည္။
လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ အီရတ္ႏုိင္ငံ၌ အာဏာရွင္ဆက္ဒမ္ဟူစိန္ က်ဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္း အႀကီးမားဆံုးဟု သတ္မွတ္ရမည့္ လူထုဆႏၵျပပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိသည္။
အီရတ္ဆႏၵျပသမားမ်ားသည္ ၎တို႔၏အစိုးရသည္ အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားၿပီး ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ား၏ အက်ိဳးစီးပြားကိုသာ ဦးစားေပးသည္ဟု ႐ႈျမင္လ်က္ရွိကာ ဆႏၵျပေနၾကျခင္းျဖစ္ၿပီး ေအာက္တိုဘာလကတည္းက စတင္လာခဲ့ေသာ ဆႏၵျပပြဲမ်ားအတြင္း ဆႏၵျပသမား ရာႏွင့္ခ်ီကာ ေသဆံုးခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။
ဆႏၵျပသမားမ်ားသည္ တနဂၤေႏြေန႔က ခါဘာလၿမိဳ႕ရွိ အီရန္ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးေရွ႕တြင္ တာယာမ်ားကိုမီးရိႈ႕ကာ ခါဘာလာမွ အီရန္မ်ားထြက္သြားဟု ေၾကြးေၾကာ္ဆႏၵျပခဲ့ၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ ဆႏၵျပသမားမ်ားသည္ အီရန္ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးအတြင္းသို႔ အတင္းဝင္ေရာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္းၾကရာမွ လံုၿခံဳေရး တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား၏ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ဆႏၵျပသမား ၃ ဦး ေသနတ္ဒဏ္ရာျဖင့္ ေသဆံုးခဲ့ၿပီး ဒဏ္ရာရရွိသူ အမ်ားအျပားလည္း ရွိခဲ့ေၾကာင္း အီရတ္လူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ (IHCHR) က ထုတ္ျပန္သည္။
ဆက္ဒမ္ဟူစိန္ကို ျဖဳတ္ခ်ခဲ့သည့္ အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာ တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈ ေနာက္ပိုင္းကတည္းက အီရတ္တြင္အဓိကအာဏာရယူထားခဲ့ေသာ ရွီးယိုက္ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ အီရန္ႏုိင္ငံက အဓိကႀကိဳးကိုင္ေနသည္ဟု ဆႏၵျပသမားမ်ားက ႐ႈျမင္လ်က္ရွိၾကသည္။
"အီရန္ေတြနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕အလိုတူအလိုပါ ပါတီေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကို ဒုကၡေပးေနတယ္။ ခါဘာလာမွာ အီရန္တစ္ေယာက္မွ ေနခြင့္ေပးသြားမွာမဟုတ္ဘူး" ဟု ဆႏၵျပသမားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
အီရတ္ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနကမူ အီရန္ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးအားတိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာ ဆႏၵျပသမားအခ်ိဳ႕၏ လုပ္ရပ္ကို ႐ႈတ္ခ်လိုက္ၿပီး အိမ္နီးခ်င္းအီရန္ႏိုင္ငံႏွင့္ သံတမန္ဆက္ဆံေရးကို ကာကြယ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကတိျပဳေျပာၾကားခဲ့သည္။
အီရတ္ႏုိင္ငံ၏ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘဂၢဒက္တြင္လည္း ၿပီးခဲ့ေသာရက္သတၱပတ္အတြင္း ဆႏၵျပပြဲမ်ား အရွိန္ျမင့္တက္လ်က္ရွိကာ ယခုအပတ္တနလၤာေန႔တြင္မူ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာဆႏၵျပသမားမ်ားသည္ ဘဂၢဒက္တြင္စု႐ံုးကာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ႏႈတ္ထြက္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။
၂၀၁၇ ခုႏွစ္က Islamic State အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔၏ ထၾကြေသာင္းက်န္းမႈကို ႏွိမ္နင္းခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ အီရတ္ႏုိင္ငံသည္ ယခင္အခ်ိန္ကာလမွ်ႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ပါက ၂ ႏွစ္တာမွ် တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈရရွိခဲ့ၿပီး ေရနံသယံဇာတ ၾကြယ္ဝလွေသာ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္ေသာ္လည္း ျပည္သူအမ်ားအျပားမွာ ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို ခံစားရလ်က္ရွိကာ ေရသန္႔၊ လွ်ပ္စစ္မီး၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ သို႔မဟုတ္ ပညာေရး တို႔ကို ျပည့္ျပည့္ဝဝ ရရွိခံစားခြင့္မရရွိၾကေပ။
