တရုတ္သမၼတ ရွီက်င့္ဖ်င္ႏွင့္ႏိုင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေနျပည္ေတာ္၌ ႏွစ္ဘက္သေဘာတူစာခ်က္ လက္မွတ္မေရးထိုးမီ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ေနၾကသည္ကို ၂၀၂၀ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၁၈ ရက္ေန႔က ေတြ႔ရစဥ္။ (ဓာတ္ပံု - AFP/ Nyein Chan Naing/Pool)

"အေနာက္အုပ္စုက မြတ္ဆလင္အေရးႏွင့္ လံုးခ်ာလည္ေနၿပီး ဂ်ပန္က ျမန္မာႏွင့္ဆက္ဆံေရးကို အဆံုးစြန္ျမွင့္တင္ကာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနခ်ိန္၌ အဓိကဝွက္ဖဲမွာ တရုတ္လက္ထဲတြင္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။"

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲလာလ နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် မဲဆြယ္စည္းရံုးမႈမ်ား၌ စီးပြားေရး၊ ကိုဗစ္-၁၉ အေရး၊ စစ္ေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥရပ္မ်ားသည္ အေျပာမ်ားသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ား ျဖစ္လာေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံတကာအသိုက္အဝန္းကမူ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ျမန္မာ၏ ႏိုင္ငံျခားေရးမူဝါဒသည္ တရုတ္ႏွင့္ ယခုထက္နီးကပ္သြားၿပီး ပိုအားေကာင္းသည့္ ဆက္ဆံေရးဘက္သို႔ ယိမ္းမည္လား၊ သို႔မဟုတ္ ပိုမိုသီးျခားလြတ္လပ္ေသာ ရပ္တည္ခ်က္ဘက္သို႔ ယိမ္းမည္လား ဆိုသည္ကို အဓိက တြက္ခ်က္လ်က္ရွိသည္။

တရုတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ျမန္မာ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား အထူး မ်က္ႏွာသာေပးကာ ထိုစဥ္က အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီျပယုဂ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား မယံုသကၤာျဖင့္ ဆက္ဆံမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ေခတ္မွသည္ ယခုအခ်ိန္တြင္မူ အေျပာင္းလဲ အမ်ားအျပား ရွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

လက္ရွိအခ်ိန္၌ တရုတ္အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ၎တို႔ ထိန္းခ်ဳပ္လႊမ္းမိုးႏိုင္ရန္ အခက္အခဲရွိလာေနသည့္ ျမန္မာဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအား သတိႏွင့္ ဆက္ဆံလာၾကသလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD ပါတီအား ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရေစလိုသည့္ သေဘာထားကိုလည္း အတိအလင္း ထုတ္ေဖာ္ျပသလာၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာစစ္တပ္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ေပးထားသည့္ ျပည္ေထာင္စုႀကံ႕ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီသည္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီအား ခြက္ခြက္လန္ ရံႈးနိမ့္ခဲ့သည္။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးပါတီသည္ လာမည့္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း အေျခအေန ပိုေကာင္းလာရန္ မေသခ်ာေသးေပ။

ႏိုင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ကာကြယ္ရန္သည္ ၎တို႔၏တာဝန္ ျဖစ္သည္ဟု ျမန္မာစစ္တပ္က ခံယူကာ တရုတ္အေပၚ အမွီသဟဲျပဳမႈမ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ရန္ႀကိဳးစားေနခ်ိန္၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကမူ စီးပြားေရးႏွင့္ အျခားအေထာက္အပံ့မ်ားအတြက္ တရုတ္ဘက္သို႔ ေျခဦးလွည့္လ်က္ရွိသည္။ အေစာပိုင္းက သူမႏွင့္ အလြမ္းသင့္ခဲ့သည့္ အေနာက္အုပ္စုမ်ားမွာလည္း မြတ္ဆလင္ဒုကၡသည္မ်ားအေရးေၾကာင့္ သူမႏွင့္ ခပ္ခြာခြာျဖစ္ေနၾကသည္။

၂၀၁၇ ၾသဂုတ္လမွသည္ လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ မြတ္ဆလင္မ်ားသည္ သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရၿပီးျဖစ္သလို သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ မြတ္လဆင္မ်ားသည္လည္း ျမန္မာစစ္တပ္၏ နယ္ေျမရွင္းလင္းေရးေၾကာင့္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္သို႔ ထြက္ေျပးခဲ့ရသည္။

တစ္ခ်ိန္က လူ႔အခြင့္အေရးခ်န္ပီယံအျဖစ္ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကမူ မြတ္ဆလင္အေရးအေပၚ ကုလသမဂၢႏွင့္ အျခားအုပ္စုမ်ားက ‘လူမ်ိဳးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ’ဆီ ဦးတည္ေနသည့္ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္သည့္လုပ္ရပ္ အျဖစ္ ရႈျမင္ၾကသည္ကို လက္မခံပဲ ျငင္းဆန္လ်က္ရွိသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ေဒၚစုသည္ အေနာက္တိုင္းသားမ်ား၏ ပ်ိဳတိုင္းႀကိဳက္သည့္ ႏွင္းဆီခိုင္ဘဝမွသည္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းဆိုသလို အပယ္ခံအဆင့္သို႔ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ တက္ကနာ့ဖ္ေဒသရွိ ဒုကၡသည္စခန္းတစ္ခုတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ပို႔မည့္အစီအစဥ္ကို ကန္႔ကြက္ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ေနၾကေသာ မြတ္ဆလင္ဒုကၡသည္မ်ားအား ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔က ေတြ႔ရစဥ္။ (AFP/Dibyangshu Sarkar)

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ကေျပာင္းကျပန္ ျပည္ပဆက္ဆံေရးတြင္ ပါဝင္ပတ္သက္ေနသည့္ တတိယအင္အားစုမွာ ဂ်ပန္ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္ကမူ ေဒသတြင္း ပထဝီႏိုင္ငံေရးအေရြ႕၏ အႏၱရာယ္မ်ားကို ျမင္သျဖင့္ အေနာက္အုပ္စု၏ ျပစ္တင္ေဝဖန္ ရႈတ္ခ်မႈမ်ားတြင္ ဝင္မပါေပ။

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး တိုရွိမစ္စု မိုတဲဂိသည္ ပါပူဝါနယူးဂီနီ၊ ကေမၻာဒီးယား၊ လာအိုႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္မွ ၂၄ ရက္အထိ လွည့္လည္သြားေရာက္ကာ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ၄ ႏိုင္ငံႏွင့္ ဂ်ပန္အၾကား ဆက္ဆံေရး ပိုမိုအားေကာင္း ခိုင္မာလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ကိုရိုနာကပ္ေဘး အႀကီးအက်ယ္ရွိေနသည့္ၾကားမွ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ အဆိုပါခရီးစဥ္သည္ တရုတ္၏ ေဒသတြင္း ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈကို တုန္႔ျပန္ရန္လိုအပ္သည့္ ဝန္ႀကီး၏တာဝန္ကို ထင္ထင္ရွားရွား ျပသေနျခင္း ျဖစ္သည္။

ဝန္ႀကီးမိုတဲဂိသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ ကိုဗစ္-၁၉ ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွံ႔မႈကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေရးအတြက္ နည္းပညာအကူအညီမ်ား ေပးမည္ဟု မိုတဲဂိက ေဒၚစုအား ကတိေပးခဲ့သည္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ခရီးသြားလာေရး ပိုမိုလြယ္ကူေခ်ာေမြ႔ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကရန္လည္း သေဘာတူခဲ့ၾကသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လႈိင္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးရာ၌ မိုတဲဂိက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို အေထာက္အပံ့ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကတိကဝတ္ ျပဳခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္သည့္ ေၾကညာခ်က္တစ္ေစာင္ တြင္လည္း ေဒသတြင္းေရးရာ ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ မိုတဲဂိႏွင့္ မင္းေအာင္လႈိင္တို႔သည္ “ႏွစ္ဘက္သေဘာထားအျမင္မ်ား ေဆြးေႏြးဖလွယ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း” ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားသည္။ ႏွစ္ဘက္အျမင္ ဖလွယ္ရာ၌ “ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္ အေရးလည္းပါဝင္ၿပီး ႏွစ္ႏိုင္ငံအနီးကပ္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကရန္ သေဘာတူခဲ့ၾကေၾကာင္း” လည္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္။

ေဒၚစုကို ေပးခဲ့သည့္ မိုတဲဂိ၏ ကတိကဝတ္မ်ားသည္ ျမန္မာအေပၚ ရွိႏွင့္ၿပီးျဖစ္သည့္ တရုတ္၏ ၾသဇာကို တြန္းလွန္ႏိုင္မည္လား ဟူသည့္အခ်က္မွာ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္မွာ တရုတ္-ျမန္မာ စီးပြားေရးစၾကၤ ံ (CMEC) ကိုၾကည့္လွ်င္ သိသာသည္။ CMEC စီမံကိန္း၌ အျမန္ရထားလမ္းမ်ား၊ အေဝးေျပးလမ္းမ်ားႏွင့္ ျမန္မာျပည္၏ ျမစ္ႀကီးမ်ားတြင္ ေရလမ္းေၾကာင္း အဆင့္ျမွင့္တင္ေရးတို႔ ပါဝင္သည္။

ဤစီမံကိန္းသည္ သမၼတရွီက်င့္ဖ်င္၏ ရပ္ဝန္းႏွင့္လမ္း စီမံကိန္းအတြက္ အထူးအေရးပါသည့္ ကြင္းဆက္ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ႏွင့္ တရုတ္အၾကား စစ္ေအးတိုက္ပြဲသစ္အတြင္း တင္းမာမႈမ်ား ျမင့္တက္လာသည္ႏွင့္အမွ် အေရွ႕ေတာင္အာရွရွိ ရပ္ဝန္းႏွင့္လမ္း စီမံကိန္းသည္ ပို၍ အေရးပါလာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

အိႏၵိယသမုဒၵရာသို႔ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ရွိေနသည့္ ျမန္မာသည္ တရုတ္အတြက္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း၊ အာဖရိကႏွင့္ ဥေရာပဆီ ေရာက္ရွိႏိုင္မည့္ ကုန္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းသစ္ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိအခ်ိန္၌ တရုတ္သည္ အဆိုပါေဒသမ်ားသို႔ ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္ႏွင့္ မလကၠာေရလက္ၾကား မွတစ္ဆင့္ သြားလာေနရသည္။ ဤေရလမ္းေၾကာင္းမ်ားမွာ တရုတ္အတြက္ အာမခံခ်က္ မရွိေပ။ တရုတ္သည္ ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္အတြက္ အျငင္းပြားေနရသလို မလကၠာေရလက္ၾကားမွာလည္း အသြားအလာ အလြန္ထူထပ္သည့္ ေနရာ ျဖစ္သည္။

ဇန္နဝါရီလက သမၼတရွီက်င့္ဖ်င္ လာေရာက္ခဲ့သည့္ သမိုင္းဝင္ ျမန္မာခရီးစဥ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအဝင္ အျခားေသာ အရပ္သားအမ်ားစုပါဝင္သည့္ အရာရွိမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့သလို နားလည္မႈစာခြ်န္လႊာ (MoU) ၃၃ ခုထက္မနည္း လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည္။ ၎တို႔အနက္ ေဆာက္လုပ္ေရးႏွင့္ ဆက္စပ္သည့္စီမံကိန္း ၁၃ ခုလည္းပါဝင္သည္။ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕အနီးတြင္ ေဒၚလာ ဘီလ်ံႏွင့္ခ်ီ တန္ဖိုးရွိသည့္ အထူးစီးပြားေရးဇုန္ႏွင့္ စက္မႈဇုန္ စီမံကိန္း ေဆာက္လုပ္ရန္လည္း ဤသေဘာတူညီခ်က္မ်ားထဲတြင္ ပါဝင္သည္။ ေက်ာက္ျဖဴတြင္ တရုတ္၏ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈျဖင့္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းတစ္ခုကို ေဆာင္ရြက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

အျခားတစ္ဘက္တြင္မူ ဇြန္လအတြင္း ေမာ္စကိုခရီးစဥ္တြင္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ တပ္ခ်ဳပ္မင္းေအာင္လႈိင္၏ စကားေၾကာင့္ ေလ့လာသူအမ်ားအျပား အံ့အားသင့္ခဲ့ၾကရသည္။ ရုရွားသတင္းဌာနတစ္ခုႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးျပဳလုပ္ရာ၌ တပ္ခ်ဳပ္က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ “အၾကမ္းဖက္အုပ္စုမ်ား” ရွိေနျခင္းသည္ “ထိုအုပ္စုမ်ားကို ေထာက္ခံအားေပးသည့္ အင္အားစုႀကီးမ်ား” ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္က “အင္အားစုႀကီးမ်ား” ဟု သံုးႏႈန္းၿပီး မည္သည့္အုပ္စု၊ မည္သည့္ႏိုင္ငံဟု တိတိပပ မေျပာေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေနာက္ပိုင္း ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ တရုတ္လက္နက္မ်ားျဖင့္ စစ္ေရးလႈပ္ရွားေနေသာ ရကၡိဳင့္တပ္ေတာ္ (ေအေအ) ကို ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္သည္မွာ သိသာေနသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလတြင္ ျမန္မာစစ္တပ္သည္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း၌ တရုတ္လက္နက္ အမ်ားအျပား ဖမ္းမိခဲ့သည္။ TNLA ထံမွ ဖမ္းမိသည့္ အဆိုပါလက္နက္မ်ားတြင္ အသက္စက္စက္ ေလာင္ခ်ာ (Rocket Launcher) မ်ားႏွင့္ ေလယာဥ္ပစ္ဒံုးတစ္လက္လည္း ပါဝင္သည္။

ျမန္မာအေပၚထားရွိေသာ တရုတ္၏ မူဝါဒမွာ မီးစတစ္ဘက္ ေရမႈတ္တစ္ဘက္ျဖစ္သည္။ တစ္ဘက္တြင္ အစိုးရအား ေခ်းေငြမ်ား၊ ေထာက္ပံ့ေငြမ်ား၊ ကိုဗစ္-၁၉ တိုက္ဖ်က္ေရး အကူအညီမ်ား ေပးထားသလို အျခားတစ္ဘက္တြင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အုပ္စုအမ်ားအျပားအား တရုတ္လက္နက္ေစ်းကြက္ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေပးထားသည္။

ရန္ကုန္တြင္က်င္းပသည့္ ၆၉ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္လာေသာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လႈိင္။ (ဓာတ္ပံု - AFP)

ကိုဗစ္-၁၉ ကပ္ေဘးႀကီး အပါအဝင္ အစိုးရအရာရွိမ်ား၊ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အၾကား ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းမႈမ်ား ရွိေနသည့္ၾကားက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္ ျပည္တြင္းစစ္အရွိန္ျမင့္ေနဆဲ ျဖစ္သည္ကို ၾကည့္လွ်င္ ဤစစ္ပြဲမ်ားတြင္ တရုတ္၏လႊမ္းမိုးမႈ အႀကီးအက်ယ္ရွိေနသည္မွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္သာေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။

သမၼတဦးသိန္းစိန္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ အာဏာရလာၿပီး မ်ားမၾကာမီ၌ စတင္ခဲ့ကာ လက္ရွိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရအဖြဲ႔အထိ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္သည္ အေနာက္အုပ္စုႏွင့္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတို႔ထံမွ အေထာက္အပံ့မ်ား အလွ်ံအပယ္ရရွိထားသည္။

သို႔ေသာ္လည္း တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ (NCA) တြင္ ပါဝင္ေသာ လက္နက္ကိုင္အုပ္စုမ်ားမွာ လက္တစ္ဆုပ္စာမွ်သာ ရွိၿပီး ၎တို႔ထဲမွ အခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ လက္နက္ သို႔မဟုတ္ အခိုင္အမာ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမမ်ားပင္ မရွိေတာ့ေပ။ ၾသဂုတ္လတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံမွာလည္း ထပ္မံေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးၾကရန္ ဟူေသာ သေဘာတူညီခ်က္ကလြဲ၍ ထူးျခားေသာရလဒ္ မထြက္ဘဲ နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့သည္။

တကယ္တမ္း ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲမ်ား ရွိေနေသာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ အုပ္စုမ်ားမွာ NCA တြင္ မပါဝင္သလို ပါဝင္လာမည့္ပံုလည္း ရွိမေနေပ။ စုစုေပါင္း ၇ ဖြဲ႔ရွိသည့္ အဆိုပါအုပ္စုမ်ားမွာ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းေရး ေကာ္မတီ (Federal Political Negotiation and Consultative Committee - FPNCC) ဆိုေသာအမည္ျဖင့္ အဖြဲ႔ဖြဲ႔ထားၿပီး စုစုစည္းစည္း ရွိေနၾကသည္။ ဤအဖြဲ႔အားလံုးသည္ တရုတ္ႏွင့္ နီးစပ္မႈရွိေၾကာင္း အမ်ားသိၾကသည္။

ထိုအုပ္စုထဲတြင္ အင္အားအႀကီးဆံုးျဖစ္သည့္ ‘ဝ’ျပည္ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ (UWSA) သည္ တရုတ္လုပ္ ေခ်မႈန္းေရးရိုင္ဖယ္မ်ား၊ စက္ေသနတ္မ်ား၊ ေမာ္တာမ်ား၊ ေလယာဥ္ပစ္ဒံုးလက္နက္မ်ားအျပင္ အေသးစား သံခ်ပ္ကာယာဥ္မ်ား၊ စစ္ဘက္သံုးယာဥ္မ်ားျဖင့္ စနစ္တက် ဖြဲ႔စည္းထားသည္။

ေအေအသည္ UWSA ၏ အနီးကပ္မဟာမိတ္ျဖစ္သလို FPNCC အဖြဲ႔ဝင္မ်ားထံမွလည္း လက္နက္မ်ား ရသည္။ အျခားေသာ FPNCC အဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္လည္း USWA ထံမွ လက္နက္မ်ား ရရွိၾကသည္။ ထိုအထဲတြင္ ႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းမွ အင္အားႀကီး ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (KIA) ႏွင့္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း ဧရိယာအမ်ားအျပားကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ တေအာင္း အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (TNLA) တို႔လည္း ပါဝင္သည္။

‘ဝ’ျပည္နယ္ ပန္ဆန္းတြင္ ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၇ ရက္ေန႔က က်င္းပသည့္ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားတစ္ခု၌ ျမင္ေတြ႔ရသည့္ ‘ဝ’ အထူးတပ္ဖြဲ႔ဝင္ စႏိုက္ပါမ်ား။ (ဓာတ္ပံု - AFP/Ye Aung Thu)

အေနာက္အုပ္စုႏွင့္ ဂ်ပန္တို႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္တြင္ ပါဝင္ပတ္သက္မႈ ရွိေကာင္းရွိမည္။ မိုတဲဂိသည္လည္း ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည့္ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းစစ္ကို အဆံုးသတ္ႏိုင္ေရးအတြက္ အကူအညီမ်ား တိုးျမွင့္ေထာက္ပံ့ေရးရန္ ကတိကဝတ္ ေပးေကာင္းေပးခဲ့မည္။ သို႔ေသာ္လည္း တရုတ္လံုၿခံဳေရး အရာရွိမ်ားသည္ FPNCC အဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ မၾကာေသးမီက ေတြ႔ဆံုမႈမ်ား၌ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ အေနာက္ သို႔မဟုတ္ ဂ်ပန္တို႔ႏွင့္ မည္သည့္ သေဘာတူညီမႈမ်ိဳးမွ မလုပ္ၾကရန္ မွာထားခ်က္မ်ား ရွိသည္။

ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ တရုတ္သည္ ၎၏ လက္ကိုင္တုတ္ကို အဆံုးရံႈးခံမည့္ သေဘာထား မရွိေၾကာင္း သိသာထင္ရွားေနသလို မၾကာေသးမီက တိုးတက္မႈမ်ားသည္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္သည္ အျခားေသာ ျပင္ပဇာတ္ေဆာင္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ဆီေလ်ာ္မႈ မရွိေၾကာင္းကို ျပသေနသကဲ့သို႔သာ ရွိသည္။

အေနာက္အုပ္စုက မြတ္ဆလင္အေရးႏွင့္ လံုးခ်ာလည္ေနၿပီး ဂ်ပန္က ျမန္မာႏွင့္ဆက္ဆံေရးကို အဆံုးစြန္ျမွင့္တင္ကာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနခ်ိန္၌ အဓိကဝွက္ဖဲမွာ တရုတ္လက္ထဲတြင္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္သည္ပင္လွ်င္ တရုတ္က အဘယ္ေၾကာင့္ လက္ရွိ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအား ေထာက္ခံၿပီး လာမည့္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သူမ၏ NLD ပါတီအား ဆက္လက္ အႏိုင္ရေစလိုသည္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေဖာ္ျပေနျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ေစာသႏၱာေအး
(Asia Times တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ ေဆာင္းပါးရွင္ Bertil Lintner ၏ Why China wants Suu Kyi to win Myanmar’s polls ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျမန္မာမႈျပဳပါသည္။)

ဆက္စပ္ဖတ္႐ႈရန္

Author: Admin